Metody rehabilitacji

» Terapia - fala uderzeniowa
Mamy przyjemność poinformować że centrum Fizjoterapii Trytek Trening jest wyposażone w aparaturę do terapii falami uderzeniowymi.
Terapia falą uderzeniową (shock wave therapy) jest nowoczesną i wysoce efektywną metodą leczenia stosowaną z powodzeniem m.in. w ortopedii, rehabilitacji sportowej.

Wskazania:
  • ostroga piętowa
  • punkty spustowe - stymulacja punktow spustowych
  • egzostozy małych stawów dłoni w chorobie zwyrodnieniowej
  • bóle stawów barkowych (zwapnienia, zapalenie ścięgna, zespół bolesnego barku)
  • bóle ścięgien rzepki
  • ból w przyczepach ścięgna podkolanowego
  • ból w pachwinie
  • bóle przewlekłe stawów, mięśni ścięgien (np. ból ścięgna piętowego Achillesa)
» Metoda McKenzie
Metoda McKenzie to system działań diagnostycznych i terapeutycznych znajdujących zastosowanie w przypadku bólu pochodzenia kręgosłupowego. Jest ona obecnie znana również jako metoda MDT (Mechanical Diagnosis and Therapy).
Jednym z częstszych wskazań do stosowania metody McKenziego jest dyskopatia (zarówno w stanie ostrym jak i przewlekłym). Metoda sprawdza się także w innych zaburzeniach mechaniki - zespół dysfunkcyjny i posturalny w/g McKenziego. Metoda zawiera część diagnostyczną i terapeutyczną. Po ustąpieniu objawów koncentruje się na profilaktyce. Ze względu na wysoką skuteczność i powtarzalność wyników części diagnostycznej metody McKenziego, jej stosowanie jako pierwszej, wydaje się być celowe dla określenia przyczyn dolegliwości. Istotą metody jest to, że pozwala ona wielu pacjentom, samodzielnie, po odpowiednim wyedukowaniu, radzić sobie z bólem. Celem nadrzędnym jest zabezpieczenie pacjenta przed nawrotem dolegliwości.
W terapii według metody McKenziego, wykorzystuje się czynniki mechaniczne generowane siłami samego pacjenta, jak i szeroką gamę technik manualnych. Zasadą jest, stosowanie najpierw indywidualnie dobranych ćwiczeń, a dopiero jeśli to konieczne, dodatkowo Terapii Manualnej - po wykluczeniu wszelkich przeciwwskazań do jej zastosowania.

Zastosowanie:
  • zaburzenia mechaniki kręgosłupa
  • zespoły bólowe kręgosłupa
  • schorzenia stawów obwodowych i kończyn
» Terapia manualna (klasyczna)
Terapia manualna jako praktyczna część medycyny zajmuje się badaniem i leczeniem zaburzeń czynności różnych struktur układu ruchu, a w szczególności kręgosłupa. Przed przystąpieniem do terapii przeprowadza się z pacjentem wywiad oraz badanie palpacyjne i funkcjonalne narządu ruchu. Badanie to odbywa się zarówno w spoczynku jak i podczas ruchów czynnych oraz biernych. Terapeuta ocenia wygląd i konsystencję tkanek miękkich, zakres i jakość ruchu elementów kostnych oraz charakter oporów występujących podczas przemieszczania poszczególnych struktur układu ruchu względem siebie. Bada ruchy bierne kręgosłupa i ocenia odpowiedzi układu ruchu na czynniki szkodliwe dla struktur tego układu.
Sam zabieg terapii manualnej jest bezbolesny, a dzięki odpowiednim pozycjom ułożeniowym pacjenta i technice osiąga się zamierzony efekt leczniczy.
Zmiany funkcjonalne w układzie ruchu, stanowiące przyczynę zespołu bólowego, ustępują po jednym lub kilku zabiegach manualnych.
Zabiegi przyczyniają się do skrócenia czasu leczenia, z jednoczesnym zwiększeniem sprawności ruchowej i zdolności do podjęcia pracy zawodowej, przy równoczesnym ograniczeniu leczenia farmakologicznego.

Zastosowanie:
  • bóle głowy i karku
  • bóle korzonkowe
  • rwa kulszowa
  • schorzenia bioder oraz kończyn górnych i dolnych
  • dolegliwości typu migrenowego
  • wady postawy (np. skoliozy)
  • zaburzenia snu
  • bóle stawów kręgosłupa i kończyn
» Terapia manualna (holistyczna)
Terapia manualna zajmuje się leczeniem odwracalnych zaburzeń czynnościowych narządu ruchu, u podłoża których leżą wyłącznie zaburzenia czynnościowe narzadu ruchu. Przyczyną chorob organicznych i strukturalnych mogą być czynnościowe zaburzenia funkcji (A.Rakowski), które wytworzyły miejsca o zmniejszonej odpornosci (infekcje, stany zapalne itp). Terapia manualna w modelu holistycznym jest skonsolidowanym systemem zajmującym się leczeniem zaburzeń czynności narządu ruchu, ujmując go jako sferę integrującą osobowość człowieka.
» Metoda PNF
Proprioceptywne nerwowo-mięśniowe torowanie ruchu, jest metodą fizjoterapeutyczną, dedykowaną przywracaniu wzorców ruchowych, takich jak prawidłowe chodzenie i siadanie, wykorzystując techniki stabilizujące, rozluźniające, przeciwbólowe oraz uczące ruchu i koordynacji. PNF proponuje ruchy naturalne, które przebiegają trójpłaszczyznowo i są zbliżone do czynności dnia codziennego. Uwzględnienie podczas planowania terapii potrzeb ruchowych i problemów zgłaszanych przez chorego przynosi wiele korzyści i czyni z PNF metodę przyjazną dla pacjenta, opartą na bezbolesnej pracy, wykorzystującej silne odcinki ciała i umiejętności chorego do ułatwiania reedukacji utraconych funkcji. PNF gwarantuje również wysoki poziom edukacji pacjenta, oparty na współuczestnictwie w planowaniu terapii oraz kontynuacji ćwiczeń w formie programu domowego, przy niewielkich wymaganiach sprzętowych.

Zastosowanie:
  • dysfunkcje funkcjonalne kręgosłupa i narządu ruchu
  • udary
  • SM
  • MPDz
  • skoliozy
  • pourazowe porażenia
  • choroby nerwowo- mięśniowe

» Metoda Cyriax
Przez zaproponowany w metodzie wywiad i badanie kliniczne uzyskujemy kompletną informację na temat badanego pacjenta. Symptomy i objawy są interpretowane i skatalogowane w formie „wzorców klinicznych” (czyli szczególnych zachowań zaburzeń lub grup zaburzeń).
Dla wielu zaburzeń metoda oferuje lokalne, bezpośrednie, sprawne i korzystne ekonomicznie leczenie.
Różnicowanie można przeprowadzić przez szczegółowy wywiad i badanie funkcjonalne.
Myśląc klinicznie zgodnie z zasadami medycyny ortopedycznej wg Cyriax'a mamy doskonałe możliwości diagnostyki różnicowej. Dokładną lokalizację podrażnionych struktur można poznać albo przez obecność objawów lokalizujących albo przez palpację.

Zastosowanie:
  • zapalenia ścięgien, kaletek
  • zmiany zwyrodnieniowe, wolne ciałka stawowe
  • zapalenia stawu (reumatyczne, mechaniczne)
  • dolegliwości bólowe kręgosłupa
  • niestabilności, stenoza kręgosłupa
» Medical Taping Concept
Metoda ta polega na aplikacji na ciele, w ściśle określony sposób, specjalistycznego elastycznego plastra. Nalepiony plaster jest źródłem bodźców wyłącznie mechanicznych (nie jest nasączony żadnym lekiem) i w zależności od rodzaju plastra, sposobu i miejsca aplikacji, ma różnorakie oddziaływanie.

Zastosowanie:
  • bóle kręgosłupa
  • bóle kolan (np. dolegliwości ze strony stawu rzepkowo-udowego)
  • dolegliwości bólowe barku, zapalenia pochewek ścięgnistych (np. w okolicy nadgarstka)
  • bolesność okolic przyczepów (np. łokieć tenisisty, ostroga piętowa)
  • stan po skręceniach i zwichnięciach stawów, paluch koślawy (Hallux valgus)
  • dolegliwości ze strony ścięgna Achillesa
  • obrzęki, niestabilność stawów, uszkodzenia mięśni, więzadeł
  • poprawa propriocepcji (lepsza stabilizacja i koordynacja)
  • usprawnienie procesów gojenia po urazach i operacjach (np. po rekonstrukcji więzadeł krzyżowych, lub szyciu ścięgna Achillesa)
  • podniesienie sprawności i wydolności a także zmniejszenie ryzyka kontuzji, podczas uprawiania sportu
  • korekcja wad postawy (np. skolioza)
  • blizny, krwiaki
  • wskazania do drenażu limfatycznego - zaburzenia krążenia chłonki, obrzęki - występujące z powodu choroby, po urazach lub w okresie ciąży
  • dysfunkcje spowodowane nieprawidłową pracą układu receptorowo-mięśniowo-powięziowego np. trudność w utrzymaniu równowagi, dysfunkcje oddechowe takie jak duszność
» Metoda Cantieni
Metoda kształtowania ciała i postawy. Mięśnie miednicy zbudowane są z 3 warstw mięśni, które tworzą solidne oparcie dla narządów wewnętrznych i kręgosłupa. Nie trenowane wiotczeją, przed 30 rokiem życia powoduje to problemy zdrowotne m.in. bóle pleców, kregosłupa, bóle i zwyrodnienia stawów biodrowych, nietrzymanie moczu.

Zastosowanie:
  • wady postawy
  • bóle pleców
  • bóle stawów
» Fizykoterapia
Jest formą leczenia wykorzystującą bodźce fizykalne, takie jak prąd elektryczny, ciepło i zimno, światło, ultradźwięki, pola magnetyczne. Fizykoterapię można wykorzystać jako postępowanie przygotowujące do stosowania innych metod fizjoterapii np.: rozgrzanie tkanek przed masażem, lub krioterapią (stosowanie zimna) przed ćwiczeniami czyli kinezyterapią.